sevgili arkadaşlarım öncelikle hepinizden allah razı olsun. Beni ameliyat öncesi ve sonrası hiç yanlız bırakmadınız dualarınızla hep yanımdaydınız sizlere minnettarım hepinizi çok seviyorum.
Bir melek olduğunu düşündüğüm sevgili doktorum sayın Doç.Dr. Yunus Yavuz hocama hayatımı borçluyum, ben 30 yıllık hayatımda böyle bir insan tanımadım tanıyamam. Allah ondan da razı olsun. Dr Tolga bey,Dr Kıvılcım bey,Dr Gülden Hanım,Dr Ahmet bey,Dr Duygu hanım,Yasemin hemşire hepsi çok iyi insanlar mesleklerinde en iyi yere geleceklerine eminim.Bana çok çok iyi davrandılar.
Şimdi gelelim sizlere yaşadıklarımı anlatmaya. 1. GÜN
4 mart perşembe günü sabah 7:00 de hastaneye gittim odama yerleştim emboli çoraplarımı giydim, 2. vakaa olduğum söylendi çağırılmak için beklemeye başladım. Sonra bir ses seda hanımı aşağıdan çağırıyorlar dedi. Hasta bakıcı elinde o yeşil gömlekle almaya geldi beni giyindim yattım sedyeye ve ameliyathaneye indirildim. Bekleme odasında 30 dk bekledim biraz stresli sırayla alınıyorsunuz.Sonra geldiler ve hadi bakalım gidiyoruz dediler.Ameliyathaneye girmemle hopp bayıltmaları bir oldu. Ayıldığımda ameliyat olmadan çıkardılar sandım. Hemşirelere oldumu diye sordum oldun oldun dediler inanmadım saate baktım saati görünce anladım olmuşum. Sonra tekrar dalmışım. Yukarı çıkıyoruz dediler. Yatağıma aldılar. Garip bir kadın başımda saçma sapan sorular sormaya başladı. Dilimin ucuyla ona cevaplar vermeye çalıştım .4. sorudan sonrasını hatırlamıyorum zaten.Akşam o muhteşem doktorlardan biri olan tolga bey beni ayağa kaldırdı odanın içinde 2-3 adım attım ve geri döndüm. o gece zaten anesteziyi atma çabalarıyla boğuşmakla geçti.
Bu konuya 4. dereceden benzeyen | Bknz. MUTLU SON :)))))-seda görkey-